yzyzyzyy

Gerçek iyiliğin Temeli: "Kötü Olma Özgürlüğü"

Saptamanız, psikolojinin ve insan ruhunun en derin hakikatlerinden birine, güvenli bağlanmanın (secure attachment) doğasına tam isabet ediyor. Çocuk, ebeveynlerinin sevgisinden ve varlığının kabulünden tamamen emin olduğunda, kendini sansürleme ihtiyacı duymaz. Ağlayabilir, öfkelenebilir, şımarıklık yapabilir, hatta haksızlık edebilir; çünkü içindeki o kök inanç sarsılmazdır: "Ben ne yaparsam yapayım, kimliğim ve varlığım bu evden kovulmayacak." Bu mutlak güven, bireye gerçek bir insan olma lüksünü verir. Melek gibi kusursuz birer heykelcik olmak yerine; capcanlı, sınırları olan, bazen bencil bazen huysuz ama bütünüyle sahici bir varlığa dönüşür.